Informacje

Nabżeństwa wypominkowe w miesiącu listopadzie 2018 329

 

-   sobota   03.11. - ROKITKI godz. 17.30

-   wtorek   06.11. - BISKUPIN godz. 17.00

-   środa 07.11. - ZAMIENICE godz. 17.00

-   czwartek 08.11. - ROKITKI godz. 18.00

-   piątek 09.11. - ROKITKI godz. 18.00

Pielgrzymka do Ziemi Świętej 2019 829

 

ZIEMIA ŚWIĘTA

TERMIN  28.01-04.02.2019

 

KWOTA 2500 + 260$

Terminarz wpłat:

do 30.07.2018 – 500 pln

do 30.09.2018 – 1000 pln

do 30.11.2018 – 1000 pln 

do 07.01.2019 – 260 $

 

 

dzień 1. 28.01 (pn): PRZELOT DO IZRAELA

Po wylądowaniu ok. 19:50 i spotkaniu z przewodnikiem miejscowych przejazd do hotelu w Betlejem na obiadokolacjęi nocleg.

 

dzień 2. 29.01 (wt): JEROZOLIMA: G. OLIWNA – G. SYJON 

 Śniadanie.Wyjazd autokarem na Górę Oliwną – panoramiczny widok na Wzgórze Świątynne oraz mury Starego Miasta. Następnie zwiedzanie kościoła Pater Noster - Ojcze Nasz, Kościół Dominus Flevit (Pan zapłakał), Ogród Oliwny – Getsemani i Bazylika Męki Pańskiej, kościół grobu Maryi. Góra Syjon – Bazylika Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny, Wieczernik oraz grób króla Dawida. Kościół In Galicantu. Obiadokolacjai nocleg w Betlejem.

 

dzień 3. 30.01 (śr):BETLEJEM – EIN KAREM – YAD VASHEM

 Śniadanie. Zwiedzanie Betlejem - Bazylika Narodzenia Pana Jezusa. Kościół ten powstał w miejscu narodzenia Jezusa i jest najstarszym czynnym kościołem na świecie, Grota Mleczna, Grota św. Hieronima w kościele św. Katarzyny, Pole Pasterzy - gdzie aniołowie obwieścili pasterzom narodzenie Chrystusa. Przejazd do Ein Karem (kościół Nawiedzenia św. Elżbiety i Narodzenia św. Jana Chrzciciela). Muzeum Holokaustu: Yad Vaszem. Obiadokolacjai nocleg w Betlejem.  Zwiedzanie „Jerozolimy nocą:  w programie przejazd przez dzielnice ortodoksyjnych Żydów – Mea Shearim, Menora pod Knesetem, panorama wieczorna na oświetlone Stare Miasto oraz przejście przez Dzielnicę Żydowską Starego Miasta pod Ścianę Płaczu. 

 

 dzień 4. 31.01 (czw):CEZAREA - HAJFA – KANA – NAZARET               

 Śniadanie. Następnie przejazd do Cezarei Nadmorskiej: zwiedzanie ruin rzymskiego miasta i akweduktu. Następnie przejazd do Hajfy: kościół Stella Maris, klasztor Karmelitański, panorama na ogrody Bahajskie i zatokę Hajfa. Przejazd do Kany Galilejskiej,  gdzie Jezus przemienił wodę w wino: dla chętnych możliwość odnowienia przyrzeczeń małżeńskich oraz zakupu wina. Przejazd do Nazaretu. Zwiedzanie Nazaretu: Bazylika Zwiastowania i dom św. Józefa, gdzie mieszkała Święta Rodzina. Obiadokolacja. Nocleg w Nazarecie.

                  

dzień 5. 01.02 (pt):G. BŁOGOSŁAWIEŃSTW – TABHA- KAFARNAUM 

Śniadanie. Przejazd dookoła Jeziora Galilejskiego: Góra Błogosławieństw, Tabha - miejsce cudownego rozmnożenia ryb i chleba oraz miejsce prymatu Piotra, Kafarnaum: Dom Piotra i stara synagoga, rejs po Jeziorze Galilejskim z modlitwą, śpiewaniem i tańcami. Degustacji ryby św. Piotra . Obiadokolacjai nocleg w Betlejem.

 

 dzień 6. 02.02 (sb):WADI QELT- JERYCHO – MORZE MARTWE – QUMRAN – KACAR EL JAHUD – BETAN

Śniadanie. Przejazd do kanionu Wadi Qelt (panorama), Jerycho (najstarsze miasto świata) - krótki postój pod Qarantal - Góra Kuszenia Jezusa oraz zdjęcia pod drzewem Sykomora. Wjazd kolejką linową na G. Kuszenia do Klasztoru Kuszenia. Plażowanie i kąpiel w Morzu Martwym na prywatnej plaży (największa depresja naświecie – 417 m ppm) a następnie Qumran – panorama na groty, gdzie znaleziono słynne zwoje Pisma Świętego. Wizyta nad Jordanem w prawdziwym miejscu chrztu Chrystusa – Kacar El Jahud. Następnie Betania: kościół i grobowiec Łazarza. Obiadokolacjai nocleg w Betlejem.

 

dzień 7. 03.02 (ndz):JEROZOLIMA: DROGA KRZYŻOWA

Śniadanie. Wyjazd do Jerozolimy. Przejście przez bramę Św. Szczepana, Kościół św. Anny i sadzawka Betesda, Droga Krzyżowa (nabożeństwo) od miejsca skazania Jezusa - Via Dolorosa - do Golgoty i Bazyliki Grobu Pańskiego. Czas na osobistą modlitwę. Zwiedzanie Kotel Maarawi (Ściana Płaczu).  Obiadokolacjai nocleg w Betlejem. 

 

dzień 8. 04.02 (pn): TEL AVIV – ODLOT 

Śniadanie.Przejazd do Tel Avivu Jaffo – zwiedzanie najstarszej części miasta. Obiad  we własnym zakresie. Transfer na lotnisko Ben Gurion. Odlot do kraju ok. 20:40. 

 

Cena zawiera:

  • Transfer na lotnisko / z lotniska
  • Przelot na trasie Wrocław- Tel Aviv – Wrocław
  • Bagaż podręczny 40x20x25 cm, który jest wnoszony na pokład samolotu bez limitu wagowego 
  • przejazd klimatyzowanym autokarem
  • lokalny przewodnik,
  • obsługę pilota/przewodnika
  • 7 noclegów w hotelach klasy 3* ze śniadaniem i obiadokolacją pokoje 2-3 osobowe z łazienką. 
  • wszystkie wstępy płatne do obiektów podanych w programie 
  • degustację ryb
  • prom po Jeziorze Galilejskim 
  • zestawy nagłaśniające
  • codzienne msze święte 

Cena nie zawiera:

  • dopłaty do pokoju 1 osobowego 200$
  • bagażu rejestrowanego 20KG – 320 pln
  • duży bagaż podręczny o wymiarach 55x40x20 cm o wadze do 10 kg  w cenie 100 pln
  • napojów do posiłków
  • ubezpieczenia od chorób przewlekłych – 100 pln
  • ubezpieczenia od kosztów rezygnacji 3% wartości imprezy
  • prywatnych wydatków

 

Szanowni Państwo,

linia lotnicza Ryanair zmieniają politykę bagażową na wszystkie loty odbywające się od 1 listopada 2018 r. (dotyczy to również osób, które mają już dokonane rezerwacje).

Każdemu pasażerowi na lotach po 1 listopada 2018 r. przysługuje bezpłatnie:

- mały bagaż podręczny o wymiarach 40x20x25 cm, który jest wnoszony na pokład samolotu bez limitu wagowego 

Pasażerowie mogą dodać do rezerwacji 

- duży bagaż podręczny o wymiarach 55x40x20 cm o wadze do 10 kg  w cenie 100 pln
- bagaż rejestrowany o wadze 20 kg w cenie 320 pln

 

Przelot

Wrocław Tel Aviv   28.01.2019 godz 15:00 - 19:50

Tel Aviv - Wrocław   04.02.2019 godz 20:40 -  23:45

Bagaż podręczny 40x20x25 cm, który jest wnoszony na pokład samolotu bez limitu wagowego 

 

Płyny w bagażu podręcznym

Przy przejściu przez kontrolę bezpieczeństwa na lotnisku :

  •  Płyny muszą być przewożone w pojemniku nie większym niż 100 ml
  •  Wszystkie płyny powinny być przewożone w jednej, przezroczystej, plastikowej i zamykanej torebce o wymiarach do 20cm x 20cm, o łącznej pojemności do jednego litra
  •  Musisz być w stanie całkowicie zamknąć plastikową torebkę i musi się ona mieścić w Twoim bagażu podręcznym.
  •  Torebka z płynami musi zostać wyjęta z bagażu podręcznego w celu oddzielnego prześwietlenia

 

Ważność paszportu:

 Wymagany paszport ważny co najmniej sześć miesięcy od daty wjazdu. 

 

Ważne:

Koszty rezygnacjiwyliczane są na podstawie rzeczywistych poniesionych kosztów.

Od dnia zapisu do 01.08.2018 wynoszą one wartość zakupionego biletu lotniczego w wysokości 950 pln.

Zmiana uczestnika imprezy wiąże się z zakupem nowego biletu lotniczego.

Ubezpieczenie od kosztów rezygnacji ( 2500 pln x 3% = 75 pln) należy zadeklarować do dnia 30.07.2018

 

UWAGA


Stempel izraelski w paszporcie skutkuje brakiem możliwości wjazdu do niektórych krajów arabskich (Libanu, Libii, Arabii Saudyjskiej, Syrii). Przy odprawie paszportowej w Izraelu należy poprosić urzędnika o niestemplowanie paszportu, natomiast tzw. Flying Visa zostanie wydana i podstemlowana na osobnej kartce. 
Pieczątki potwierdzające bytność w krajach arabskich nie uniemożliwiają wjazdu do Izraela.

 

Wpłaty można uiszczać na konto podane poniżej z dopiskiem:

 

„Pielgrzymka Rokitki -  nazwisko uczestnika”

Biuro Turystyczno - Usługowe Fregata

ul. Złotoryjska 48, 59-220 Legnica

PKO BP 50 1020 5558 1111 1400 3070 0068

 

B. T-U FREGATA ul. ZŁOTORYJSKA 48/1, 59-220 LEGNICA, tel 76-852-25-58

List Episkopatu Polski z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości 25

Wymodlona i wywalczona wolność 

Umiłowani w Panu, Siostry i Bracia!

W dzisiejszej Liturgii Słowa Chrystus wskazuje na dwa najważniejsze przykazania. Pierwsze dotyczy miłości Boga a drugie miłości człowieka. W Ewangelii św. Jana czytamy, że Jezus „umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował” (J 13, 1). Chrystus objawia nam miłość Ojca, którą od Niego otrzymuje. Uczniowie zaś, miłując się wzajemnie, naśladują miłość Jezusa, którą sami otrzymują (por. KKK 1823). Jezus w ten sposób zaprasza nas do współpracy: „Jak mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej!” (J 15, 9). I dodaje: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem” (J 15, 12).

W uniwersalny nakaz miłości Boga i bliźniego wpisana jest miłość do własnej Ojczyzny. Wyraża się ona poprzez codzienną obywatelską uczciwość, gotowość służby i poświęcenia na rzecz dobra wspólnego oraz międzypokoleniową solidarność, odpowiedzialność za najsłabszych, których Bóg stawia na naszej drodze. Szczególną formą umiłowania Ojczyzny jest obrona jej suwerenności. W dokumencie Konferencji Episkopatu Polski zatytułowanym Chrześcijański kształt patriotyzmuczytamy: „Dla chrześcijanina służba ziemskiej ojczyźnie, podobnie jak miłość własnej rodziny, pozostaje zawsze etapem na drodze do ojczyzny niebieskiej, która dzięki nieskończonej miłości Boga obejmuje wszystkie ludy i narody na ziemi”.

Wyjątkowy przykład tak pojętej miłości pozostawili nam nasi przodkowie. Życiową postawą potwierdzili, że droga do odzyskania przez Naród Polski swego niepodległego i suwerennego państwa wiodła nie tylko poprzez walkę zbrojną, starania polityczne, dyplomatyczne i pracę kilku pokoleń Polaków, ale przede wszystkim przez miłość do Boga i bliźniego, wytrwałą wiarę oraz modlitwę. W 1918 r. za sprawą Bożej Opatrzności i dzięki wielkiemu wysiłkowi całego narodu odrodziła się po 123 latach niewoli niepodległa Polska. Rodziła się ona najpierw w sercach i umysłach naszych przodków, którzy nie chcieli służyć zaborcom.

Przypomnijmy, że Rzeczpospolita upadła w wyniku przemocy sąsiednich mocarstw, a także z powodu win i zaniedbań społeczeństwa szlacheckiego, zwłaszcza części arystokracji, dygnitarzy państwowych i niektórych hierarchów kościelnych. Szczególnie bolesne były: prywata i egoizm stanowy szlachty, zdrada Ojczyzny przez część magnatów i ich współdziałanie z wrogami. Kolejne zrywy narodu do walki zbrojnej o niepodległość Ojczyzny – poczynając od insurekcji kościuszkowskiej, poprzez okres napoleoński, Wiosnę Ludów, powstanie listopadowe i styczniowe – nie przynosiły rezultatów i powodowały nasilające się represje ze strony zaborców oraz niszczenie polskiej kultury i prześladowanie Kościoła, który zawsze wspierał narodowe zmagania o odzyskanie wolności. Nie sposób nie wspomnieć późniejszych powstań – wielkopolskiego i śląskich, wpisanych w czas formowania się Państwa Polskiego.

Po klęsce powstania listopadowego, z Bożej inspiracji w sercach grupy Polaków, między innymi na emigracji w Paryżu, kształtowała się idea, że dla odzyskania wolności konieczne jest odrodzenie religijne narodu i związana z nim odnowa moralna oraz praca nad rozbudzeniem świadomości narodowej w szerokich warstwach społeczeństwa, zwłaszcza wśród ludności wiejskiej.

Jednym z najgroźniejszych zniewoleń polskiego społeczeństwa w XIX w. był grzech pijaństwa, który niszczył duchowo i moralnie oraz degradował fizycznie. Trzeźwość narodu była wielką troską Kościoła katolickiego. Warto tu wspomnieć bł. Ojca Honorata Koźmińskiego, bł. Edmunda Bojanowskiego czy Ks. Jana Alojzego Ficka, proboszcza w Piekarach Śląskich. Publiczne nabożeństwa połączone z rekolekcjami i misjami, pokuta oraz śluby wyrzeczenia się alkoholu rozpowszechniły się szybko na ziemiach polskich pod trzema zaborami. Przy parafiach powstawały bractwa religijne o charakterze trzeźwościowym.

Do swoistej przemiany moralnej doszło na ziemiach polskich od lutego do października 1861 r. Wyrażała się ona w bardzo licznych nabożeństwach i procesjach patriotycznych, połączonych ze śpiewem pieśni Boże coś Polskę. W Królestwie Polskim, na terenach obecnej Litwy, Białorusi i Ukrainy oraz na ziemiach polskich pod zaborem pruskim (Wielkopolska, Pomorze Gdańskie) tłumy Polaków gromadziły się na Mszach Świętych o charakterze patriotycznym sprawowanych w intencji Ojczyzny i jej pomyślności. W ten sposób Naród Polski mocno wyraził w formie religijnej wolę suwerennego istnienia.

W drugiej połowie XIX w. niezwykłą rolę w odrodzeniu narodowym i religijnym szerokich warstw społeczeństwa polskiego pod trzema zaborami odegrali duchowni i świeccy katolicy animujący bractwa, zrzeszenia, stowarzyszenia, itd., skupiające Polaków w obronie wiary katolickiej, języka ojczystego, prawa własności, a także w działalności charytatywnej, edukacyjnej, formacyjnej, gospodarczej i kulturalnej. Były one oparte na wartościach chrześcijańskich i wzmacniały formację duchową, narodową i religijną ich członków. Na tej drodze zrodziło się polskie społeczeństwo obywatelskie, w którym uczestniczyły – choć w różnym zakresie – świadome narodowo wszystkie grupy społeczne, od arystokracji i przedsiębiorców, po ubogą ludność wiejską i robotników. W polskim odrodzeniu narodowym brali też czynny udział chrześcijanie innych wyznań, szczególnie ewangelicy na Warmii, Mazurach i Śląsku Cieszyńskim. W zmagania o niepodległą Polskę angażowali się także na rozmaitych polach przedstawiciele innych narodów mieszkających na ziemiach polskich w okresie zaborów.

Pan Bóg objawiał Swą łaskę Narodowi Polskiemu, kierując do niego przesłanie przez Najświętszą Maryję Pannę. Przykładowo w objawieniach w Gietrzwałdzie, w 1877 r. Matka Boża Niepokalanie Poczęta wzywała do zerwania z nałogami, zachęcała do przemiany życia i codziennego odmawiania różańca w intencji wolności Kościoła na ziemiach polskich pod zaborem pruskim, co łączono z modlitwą o niepodległą Polskę. Jasna Góra, Kalwaria Zebrzydowska i Pacławska oraz inne sanktuaria gromadziły rzesze pielgrzymów ze wszystkich zaborów, rozbrzmiewały polskimi pieśniami i modlitwą ze stale obecnymi w nich akcentami patriotycznymi, integrując duchowo wspólnotę narodową. Głęboko zakorzeniona w polskiej tradycji pamięć o zmarłych przodkach i bohaterach, łączona z wielkanocną tajemnicą zmartwychwstania Chrystusa, budziła też w sercach Polaków nadzieję na wskrzeszenie niepodległej Ojczyzny z „grobu niewoli”.

Miłosierny Bóg dał Polskiemu Narodowi w okresie zaborów wielu świętych i błogosławionych, których życie, modlitwa, duszpasterska posługa oraz działalność przyczyniły się do obudzenia religijnego, społecznego i narodowego Polaków. Do pierwszorzędnych postaci należy zaliczyć św. Abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, św. Brata Alberta Chmielowskiego, św. O. Rafała Kalinowskiego, bł. O. Honorata Koźmińskiego, św. Bp. Józefa Sebastiana Pelczara, św. Abp. Józefa Bilczewskiego, bł. Edmunda Bojanowskiego, bł. Ks. Bronisława Markiewicza, bł. S. Marię Angelę Truszkowską, bł. S. Klarę Ludwikę Szczęsną, bł. S. Bernardynę Marię Jabłońską, św. S. Urszulę Ledóchowską, bł. S. Marię Darowską. W odpowiedzi na znaki czasu z Bożą pomocą stworzyli oni wiele nowych dynamicznych wspólnot zakonnych, habitowych i bezhabitowych, które w dużej mierze przyczyniły się do odrodzenia duchowego Kościoła katolickiego i narodu oraz podjęły posługę wśród najbardziej potrzebujących i ubogich Polaków. Ducha Polskiego Narodu w dążeniu do niepodległości umacniała też postawa prymasów Polski, szczególnie zaś Abp. Leona Przyłuskiego, Abp. Floriana Stablewskiego i Kard. Edmunda Dalbora,podtrzymujących tradycję i godność dawnej Rzeczypospolitej.

Na niezwykłą rolę polskiej kultury w zachowaniu ducha narodowego i w odzyskaniu niepodległości wskazywał św. Jan Paweł II. W żadnym innym okresie Naród Polski nie wydał tylu genialnych twórców: pisarzy, takich jak Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Zygmunt Krasiński, Henryk Sienkiewicz; kompozytorów, wśród których znaleźli się: Fryderyk Chopin, Stanisław Moniuszko, Feliks Nowowiejski; czy malarzy: Józefa Chełmońskiego, Jana Matejkę, Artura Grottgera, Stanisława Wyspiańskiego. Ich dzieła, wyrastające z chrześcijańskiego i narodowego ducha, kształtowały polskie serca i umysły w zmaganiach o wolną Ojczyznę.W dobie zaborów trudną do przecenienia rolę w podtrzymaniu i przekazywaniu wiary katolickiej oraz polskości odgrywały polskie rodziny a w sposób szczególny kobiety. To one zaszczepiały kolejnym pokoleniom młodych Polaków miłość do Boga, Kościoła i Ojczyzny.

Drogi Polaków do niepodległości motywowane wiarą katolicką prowadziły najpierw do umocnienia wiary i odrodzenia moralnego, a następnie do pogłębienia świadomości narodowej. Nastąpiło upodmiotowienie społeczne, narodowe i religijne szerokich warstw społeczeństwa polskiego, przede wszystkim ludności wiejskiej, rzemieślników oraz robotników. Prześladowania ze strony zaborców doprowadziły do jeszcze głębszego związania Kościoła katolickiego i innych wyznań chrześcijańskich z Polskim Narodem.

Drodzy Siostry i Bracia!

Niepodległość została wymodlona, wypracowana i wywalczona przez Polaków, którzy stali się wewnętrznie wolnymi, ugruntowanymi w wierze i odpowiedzialnymi za naród. W pamiętnym listopadzie 1918 r. wielcy przywódcy narodu oraz zwykli Polacy stanęli razem do budowania niepodległej Rzeczypospolitej w historycznej chwili danej przez Boga po I wojnie światowej.

Niepodległość odzyskana 100 lat temu nie jest dana Polskiemu Narodowi raz na zawsze. Wymaga ona od każdego pokolenia Polaków troski o Ojczyznę. Obchodzona rocznica skłania nas do refleksji nad obecnym stanem Polski i zagrożeniami dla jej suwerennego bytu. Odstępowanie od wiary katolickiej i chrześcijańskich zasad jako podstawy życia rodzinnego, narodowego i funkcjonowania państwa, to najpoważniejsze z zagrożeń, które doprowadziły już raz w przeszłości do upadku Rzeczypospolitej. Szerzące się zniewolenia szczególnie wśród młodej generacji Polaków – alkohol, narkotyki, pornografia, zagrożenia płynące z Internetu, hazard, itd., prowadzą do osłabienia moralnego i duchowego narodu. Spośród wad narodowych coraz bardziej dochodzą do głosu prywata, egoizm jednostek i całych grup, brak troski o dobro wspólne, szkalowanie i znieważanie wiary katolickiej, polskiej tradycji narodowej i tego wszystkiego, co stanowi naszą Ojczyznę. Bolesna historia naszej Ojczyzny powinna wyczulać nas na zagrożenia duchowej wolności i suwerenności narodu.

Obchody 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości skłaniają nas przede wszystkim do okazania Bogu, który jest Panem dziejów, naszego dziękczynienia i wyśpiewania Te Deumlaudamus – Ciebie Boga wysławiamy. Okres niewoli, który przyniósł tak wiele bolesnych doświadczeń, okazał się ostatecznie czasem próby, z którego nasi przodkowie wyszli odnowieni, umocnieni, przejmując odpowiedzialność za losy Ojczyzny. Ich dojrzała postawa pozostawiła wyraźny ślad w życiu następnych pokoleń, które stanęły przed kolejnymi zagrożeniami utraty niepodległego bytu. Modląc się dzisiaj o Boże błogosławieństwo dla wolnej i niepodległej Ojczyzny, oddajemy się kolejny raz Jasnogórskiej Pani, Królowej Polski. Prośmy Ją przede wszystkim o matczyną opiekę dla sprawujących władzę w naszej Ojczyźnie i wszystkich obywateli, zatroskanych o dobro wspólne. Matce naszego Zbawiciela powierzamy wszystkich Polaków, szczególnie młodych, aby w duchu wierności Bogu i Ewangelii kształtowali szczęśliwą przyszłość naszej Ojczyzny.

Dziękując Bożej Opatrzności za dar wolnej Polski, udzielamy naszym rodakom w kraju i za granicą błogosławieństwa: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
obecni na 378. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski
w Warszawie, w dniu 14 marca 2018 r.

List należy odczytać wiernym podczas Mszy św. w niedzielę 4 listopada 2018 r.